Babama

GENEL

Bugün 1 Aralık, Salı günü. Oysa o gün perşembeydi… 01.12.16. Bu tarih ne olursa olsun gitmez aklımdan. Unutmam. Dün yediğimi unuturum ama 12. Ayın 1’ini unutmam. 11 ay öylece geçer, ne gün ne ay bazen unuturum öyle
yaşamıyormuş gibi. Ama bu ayın bu günü hayatımın bana attığı en büyük goldür. Halbuki son beş yılında uzatmaları oynadığım halde. İnsan elbette ne zaman öleceğini bilmez. Ama bir rivayete göre zamanı yaklaşan altı ay önceden çürümeye başlarmış. Bilemedik. Gözümüzle gördük dedik göremedik. Keşke baş parmaklarında tırnağının üzerindeki koyu renk dikine ince çizginin kanser belirtisi olduğunu sen öldükten sonra öğrenmeseydim. Amcalarım gibi sen de öylece gittin. Onları tanımıyordum. Çok da koymadı. Hani ebem öldüğü gün Şaban abimle televizyon izliyorduk. Sen de köyden gelmiştin. Bize nasıl kızdın. Sonra da açın hadi açın dedin. Her halde bunlar nereden bilsin ana acısını baba eksikliğini
dedin. Kıyamadın bize. Meğerse biri ölürse yakınlarından açılmazmış televizyon falan. İnsan iletişimi içi soğuyana kadar kesermiş dünyadan.
Sanki dünyanın bizden haberi varmış gibi. Her yıl bugün sana hep bir şeyler yazarım. Sabah da anneme okurum. Geceden yazarım. Uyku
tutmaz. Evin reisi benim artık. Her şeyi düşünmek ne zormuş. Bazen insanlar konusunda yanılıyorum. Bazen o kadar hata yapıyorum ki
sinirlerime yenik düşüp. O gece rüyama giriyorsun. Halden anlar, dert dinler hesap sormazsın. Bazen oluyor çok üzülüyorum. Yokluğun koyuyor. Biri ile karşılaşıyorum. Seni tanıyan biri çıkıyor karşıma.
Ondan seni duyunca gözlerim doluyor. Arada dayım yıllanmış fotoğraflar atıyor senin gençlik yılların. İçten içe kızıyorum. Ne var daha erken
gönderseydi de sana da gösterseydim. Üzülüyorum sonra yine yokluğuna. Ama bazen çok sabırlıymışsın da diyorum. Başka babalara sen
yaşarken gıpta ederdim. Sen ölünce anladım aslında ne gönlü yüce adam olduğunu. Bundan hayır gelmez dediğin herkesten kazık yedim. Hani abilerim içinde çok şey söylemiştin ya, onlar hâlâ aynı düzen. Düzelmiyorlar. Hangi günahın bedeli çok merak ediyorum bunlar. Ben de
onlara inşallah sizin de sizin gibi evlatlarınız olur diyorum. Zorlarına gidiyor. Kendinden emin olan amin der. Yine sesli kitap okuyorum. Sana okuduğum gibi. Bugün İncil’de şöyle bi cümleye rastladım: “Babayı ya da anayı benden çok seven bana yaraşıklı olmaz. Oğlu ya da kızı benden çok seven bana yaraşıklı değildir… Canını bulan onu yitirecektir. Ama bana
bağlılığı yüzünden canını yitiren onu bulacaktır.” Demek ki kimseyi Tanrı’dan çok sevmemek gerekmiş. O’ndan geldik O’na gideriz ya! Bana miras kaldı okumak. Her kıssada seni anmak. Lan keşke eve geç geliyorum diye kızsaydın. Onu giyme şunu yapma deseydin. Hep Arif’e tarif gerekmez, dedin. O da belimi büktü. Ne zaman bir yetim sözü duysam kulaklarım çınladı. Sırf içinde “Seni yetim bulup da barındırmadı mı?” Diye sorduğu için Duha Suresi Kuran’da son durağım oldu. Bir şarkı sözü bana hep seni
hatırlattı. Bir yetimin yüzünde emanet kaldı gülüşlerimiz. Diye. Emanet gülüşlerimizi gündüze veresiye, gece kefaretini ödedik gözyaşı ile.
Hani keyfin yerindeyken şu kaseti koy da dinleyelim derdin, Mahsuni Şerif dinlerdik çevirir çevirir. Ben en çok Emmoğlu İsmail’i, Merdo’yu bir
de Bilmem Ağlasam mı? Türkülerini severdim. Sonra internetten Maraş Dağı’nı açardım. Uzaklara dalar dalar dinlerdin. Siyaset bilmezdin. Kimseci
değildin. Ama bana Türkeşçi derdin. Benim dinlediklerimi de sen sevmezdin. Baba tüm dünya Korona illetine kapıldı. Ülkemizde
çok fazla can kaybı oldu. Bizim Veli bile korona oldu. Bir yılımız da yine heba oldu. İyi ki görmedin. Çok üzülürdün. Darbe’ye ne kadar üzülmüştün.
Emmim köyden çıkmıyormuş sen de köye giderdin diyecem de… neyse… Baba benim belim çok ağrıyor. Senle son ayrıldığımız günden bu yana. Sanki senin yokluğunla bükülüyor. Kasım’da başlıyor. Bu ay çıkana kadar. Sanki seni hatırlatıyor. Unutma diyor. Unutur muyum hiç! İnsan babası unutur mu? Yusuf, Yakub’u unuttu mu? Ne mal ne mülk! Unutmuyor. Ama bir iş yaramamak koyuyor adama. Hâlâ bi işim yok. İyi ki görmedin. Okuyup da beni senden ayıran gurbete küfürler ettiğimi. Altı yaşından beri okuyoruz. Okumanın yaşı yok evet. Ama bu okumak yüzünden insanlar sevdikleriyle vakit geçiremiyor. Lisedeyken hep çalıştım. Sofradan kalktım derse gece üçlere kadar. Hep çalıştım. Okudum. Elimden
geleni yaptım. Şimdi olsa yapmazdım valla! Oturur seninle tartışırdım. İnsan bilmiyor ki kimin ne zaman gideceğini.. bilsek… saniyenin kıymetini
dahi anlardık. Anlayamıyor insan. Sonra okuduğu kitapta, dinlediği şarkıda, şiirde arıyor. Ama giden gelmiyor. Baba sen hep büyük adam olacan derdin. Sahiden olmacam mı? İzleyip görüyorsan söyle! Çünkü
beklemek ateşten daha yakıcı der bir sure…Kimin hayatına dokunsam bilemiyorum. İnsanlarla iletişimi kestim. Katlanamıyorum, çekemiyorum.
Kimsenin telefonuna bakmak istemiyorum. Beni kimse aramasın. Yazmasın. Sormasın. İçimden gelmiyor artık bir şeyler yapmak. Burnumun direği sızlıyor. Mecbur olmak istemiyorum. Ölmek ne kadar kolaymış. Biz yaşayan ölüler sanki ölmüşüz de bin yıl önce fragmanını izliyoruz kendi
hayatımızın. Bazen bir işi yaparken ki vicdan sızısı. Sana dokunarak geçen bir insan. Ardına baktığında bir ürperiş. Sanki o anı yaşamış gibi.Ama benzetme edatından bağımsız. Baba bana bi resim çizip vermiştin bunu temize geç diye. Cennet ve cehennemmiş. Ben onu temize geçmedim. Geçemedim. Ah eşoğlu eşeğin sıpası dediğini duyar gibiyim. Bir gün rüyama falan girerse çizecem söz. Geçenlerde sesini duydum. Geceydi. Kimi
çağırıyordun beni mi? Ben önceden ölülerden korkardım. İnsan geleceğinden korkar mı? Sanada kızardım. Baba ben büyüdüm. Baya büyüdüm. Hatta büyüklerin yorgunluğu tuttu beni. Birgün
görüşeceğiz biliyorsun o gün son sözündeki gibi ol hep iyi. Mekanın cennet olsun! Sana kızan annem bile seni arar oldu. Onlarda da durum karışık ama öğütlerine harfiyen uyuyorum. Az bir işim kaldı. Birgün görüşmeyi diliyorum. Köyde. İki cevizle kandıramazsın beni bir salkım da üzüm istiyorum. Seni çok seviyorum. Unutma kara kızını, arayı da açma bekliyorum. Değerini yaşarken bilmediklerinizin ölürken acısını çekmeyin. Sizi koşulsuz sevenlerin kıymetini bilin.

01:54/01.12.20/fk

Leave a Reply